Verlies Kun Je Niet Betalen

Verlies kun je niet betalen
A Documentary by Helge Prinsen
Crowdfunding teaser: 
246
31%
€6.335
donated of €20.000
14
days to go
87
supporters

Project Information

About the project
LOCKLINEAdrie Trimpe (83) is de oudste groenteboer van Nederland. Hij en zijn vrouw werken 16 uur per dag. Hoe lang houden zij het nog vol?

Van dingen die voorbijgaan...

De groentezaak van Adrie en Francien Trimpe in de oude binnenstad van Vlissingen bestaat 85 jaar. Adrie is de langst zelfstandige groenteboer van Nederland en waarschijnlijk ook de oudste. Hij begon op zijn veertiende jaar in de groentewinkel die toen nog van zijn vader was. In 1957 trouwde hij met Francien en nam hij de zaak over. Zowel Adrie als Francien zijn inmiddels zeer slecht ter been. Zij loopt met een rollator, hij weigert dat vooralsnog. Adrie werkt 14 tot 16 uur per dag. Zestig jaar geleden zijn ze voor de eerste en laatste keer op vakantie geweest. Daarna is het er nooit meer van gekomen. Van kinderen krijgen ook niet. Hard werken is hun credo. Zelfs na twee overvallen in de winkel willen ze doorgaan, terwijl ze het lichamelijk eigenlijk niet meer kunnen.

We weten niet hoe komend jaar gaat verlopen. Zullen ze de winkel moeten sluiten omdat het echt niet meer gaat, of kunnen ze nog een tijdje door met hun zaak? Ada, de veel jongere zus van Adrie, werkt bijna dagelijks mee in de winkel. Ze maakt zich zorgen. Hoe moet het verder als ze straks drie maanden naar Zuid-Frankrijk gaat? Houdt Adrie het nog wel vol? Waarom weten ze niet van ophouden?

De film is in zekere zin een klassiek verhaal van dingen die voorbijgaan. De groentewinkel is hun universum. De wereld komt daar binnen. De melkboer, zeelieden, horecapersoneel, oude Vlissingers. Het is een eenheid van plaats en handeling. Wanneer we daarvan uitzoomen is er Vlissingen, de boulevard, de schepen, de zee, de historie…. en wanneer we nog verder opstijgen zien we het Zeeuwse achterland waar over provinciale wegen Trimpe tuft en langs de boeren gaat.

Hoe het begon...

Zo’n tweeënhalf jaar geleden ben ik begonnen om elke week een portret van een Vlissinger te twitteren in zeven tweets, in maximaal 980 tekens dus. Inmiddels verschijnen die ook in de Vlissingse Bode en ze worden geplaatst op de Facebookpagina van Hart van Vlissingen. Adrie Trimpe was het eerste portret dat ik heb gemaakt en tot nu toe kreeg dat de meeste reacties van allemaal. Overweldigend zelfs. Adrie Trimpe spreekt aan.

Zijn verhaal lag voor het oprapen. De verse snijbonen deden het in feite. Die waren in eerste instantie de reden dat ik dacht: dit is niet meer van deze tijd, dit moet bewaard worden. Adrie weegt de bonen af, dopt ze ter plekke aan de toonbank en schuifelt dan naar achteren om ze een voor een in de snijmachine te doen. “Het zijn prachtige Hollandse snijbonen mevrouw. Die vind je nergens. Kijkt u eens, met twee stuivers terug.” Naarmate ik meer van Adrie en Francien te horen kreeg viel ik van verbazing in verbazing: het harde werken, hun twee appartementen aan de boulevard, de tegenstellingen, de dialogen die bijna alle ‘goud’ zijn. Maar het meest spreekt me de manier aan waarop ze leven, of liever gezegd: wérken totdat het echt niet meer zal gaan. En die tijd nadert met rasse schreden.

Het verhaal van Adrie en Francien moet verteld worden nu het nog kan. Een verhaal uit andere tijden. Een verhaal over hard werken. Een verhaal van wonderlijke schoonheid en verstilling. Een verhaal van tegenstellingen. Een verhaal met humor. Een verhaal dat zich afspeelt aan de monding van de Westerschelde. Een verhaal over levens die losgezongen zijn van de moderne tijd. Een universeel verhaal.

Quote that inspired the maker

“Van de winst moet je leven en van verlies kun je niet betalen. Dat is waar het kort gezegd op neerkomt.”
Adrie Trimpe
make sure this movie gets realised
Tax benefits! read more

Fund Project