Mama's As

Mama's As
A Short film by Caspar Commijs & David Warringa
Crowdfunding teaser: 
funded project
200
100%
€4.005
donated of €4.000
0
days to go
80
supporters

Project Information

About the project
LOCKLINEEen boze puber moet een helse rit met zijn tirannieke stiefvader doorstaan om zijn overleden moeder te eren.

Over de film:

Mama's As is een komisch-dramatische roadmovie waarbij stiefvader en zoon tot elkaar worden veroordeeld op een reis om het enige wat hen verbind, moeder/partner, te eren.

De film draait om zelfzuchtigheid en heeft als boodschap dat wanneer je koste wat kost je zin doordrijft je makkelijk over het hoofd ziet wat er écht toe doet. Dit wordt verteld door het verhaal van de boze puber, Jurrien, die net zijn moeder Sandra heeft verloren en tegen zijn zin samen met zijn Spaanse stiefvader Estevan onderweg is naar diens familiegrond om daar haar as uit te strooien. Jurrien probeert uit alle macht om met de as bij zijn stiefvader weg te komen, zodat hij zijn moeder terug kan brengen naar Nederland, waar ze volgens hem thuis hoort. Wanneer deze pogingen er uiteindelijk toe leiden dat de as per ongeluk verloren gaat op een willekeurige plek beseffen beide mannen dat het doordrijven van hun zin ervoor heeft gezorgd dat ze vergaten wat er echt belangrijk was en maken ze het goed door samen te werken om Sandra het eerbetoon te geven dat ze verdient.

Motivatie:

Vanaf mijn twaalfde ben ik opgegroeid met een stiefvader. Ik merkte dat ik erg moest wennen aan een nieuw persoon in mijn directe omgeving en dat ik het soms moeilijk vond om daarmee om te gaan. Er zijn tegenwoordig veel jongeren die moeten dealen met een stiefouder. Omdat ik weet hoe moeilijk ik het vond om het gesprek met mijn stiefvader aan te gaan over onze band, denk ik dat deze film een mooie start kan geven aan jongeren die hier ook moeite mee hebben. Voor veel jongeren is de band met hun stiefouder een best wel ingewikkeld iets en bij iedereen is deze band anders. Met deze film wil ik op een grappige maar serieuze manier laten zien hoe zo'n band kan zijn.

Toonzetting:

De film wordt een komisch drama in de structuur van een roadmovie. We hebben gekozen om hier een roadmovie van te maken en de karakters met elkaar op een reis te sturen om een aantal verschillende redenen. Wij geloven dat het een extra uitdaging vormt voor de karakters omdat ze op deze manier sterk tot elkaar veroordeeld worden. Er zijn niet zoals in een huis eigen kamers om jezelf af te zonderen of een bekend terrein om weg te kunnen lopen. Daarnaast vormt de reis een gedeelde activiteit die hen uiteindelijk zal verbinden. Op een diepere laag kunnen we de reis ook zien als een ontwikkeling; samen met het landschap veranderen onze karakters mee.

Door de karakters tot elkaar te veroordelen binnen een locatie waar ze letterlijk niet om elkaar heen kunnen (de auto) hopen we naast het conflict te kunnen vergroten, ook humor in de film te brengen. Deze twee totaal verschillende karakters die botsen binnen deze veel te kleine ruimte kan voor een hoop komedie zorgen. Ook willen we wat kleur toevoegen aan de film door situaties en handelingen die op het randje van absurdisme balanceren. Zo is het natuurlijk erg onwaarschijnlijk dat Estevan Jurriën met zijn slipper weet te raken op ruim honderd meter afstand, maar wij geloven dat dit bijdraagt aan de lichte en humoristische kant van de film die de kijker vertelt dat we af en toe ook best mogen lachen om de verschillen tussen mensen en de situaties die daaruit kunnen ontstaan.

In de film wordt er voor beide karakters gebruik gemaakt van 'Inner Monologue'. Omdat ze enkel zichzelf als vriend hebben en elkaar zien als tegenstander gebruiken we dit filmmechanisme om een sluier op te lichten van hun meest verborgen gedachten, oprechte gevoelens en stiekeme plannen. Ook dit kan weer een hoop geestigheid opleveren wanneer bijvoorbeeld wat er wordt gezegd en gedacht lijnrecht tegenover elkaar staat.

Natuurlijk behandelen we in de film ook hele zware thema's zoals verlies van een ouder/partner en rouwverwerking. Buiten het feit dat we hier niet lichtzinnig mee om willen gaan, geloven we ook dat de boodschap van de film pas goed overkomt wanneer er een oprechte verbinding gevormd is op het einde. Dit kan niet door alleen maar grappen te maken, dus zal er onder alle komedie de ernst van de situatie wel voelbaar blijven door bijvoorbeeld een komische scène te eindigen met een oprecht gevoel of uiting van verdriet. Dit is een uiterst gevoelige balans waar we geloven met het huidige treatment een goede basis voor hebben gelegd om in het scenario aan te kunnen voldoen. Zo hopen we de kijker met een lach en een traan mee te nemen door het verhaal en aan de hand van de karakters de boodschap te kunnen bezorgen.

Quote that inspired the maker

We don't develop courage by being happy every day. We develop it by surviving difficult times and challenging adversity.
Barbara De Angelis