Scratched Blue Sky

Scratched Blue Sky
Een Korte film van Cyrus Esfandiari
Crowdfunding teaser: 
funded project
302
107%
€10.710
opgehaald van €10.000
0
dagen te gaan
84
supporters

Project Information

Over het project
LOCKLINEEen film over het overweldigende effect dat oorlog kan hebben op kinderen, hun omgeving en hun toekomst.

Scratched Blue Sky (Synopsis)
Een Anti-oorlog korte film

Dit is het verhaal van FARAH, een vijfjarig meisje uit Syrië die getuige is geweest van de dood van haar ouders tijdens een bombardement in Aleppo vier maanden geleden. Ze woont momenteel in het AZC-vluchtelingenkamp in Nederland met haar vijfenvijftigjarige oom ZAYAN. Hij is een geleerde en ervaren man en is gepensioneerd docent die zijn vrouw en enige zoon ook in de oorlog is verloren en die nu voor Farah zorgt. Farah hield ontzettend veel van haar ouders en in het bijzonder van haar moeder. Hun verlies heeft haar ontzettend aangedaan, en het is te veel geweest om te verwerken voor zo’n klein meisje; ze sprak of huilde zelfs niet na het incident en is in shock. Hierdoor is zij in isolement geraakt; ze staart alleen maar naar de grond, kijkt niet op, slaapt niet goed, wil niet met andere kinderen spelen en speelt alleen met een paar roze kralen die voor haar van grote emotionele waarde zijn. Haar oom brengt haar naar school, maar ze vindt het niet fijn om daar te zijn. Iedereen probeert haar te helpen, en met name haar taalles juffrouw MARIJE die ook als vrijwilliger bij het AZC werkt. Een vriendelijke, slimme vrouw die ontzettend veel van kinderen houdt, maar deze zelf helaas niet kon krijgen. Wanneer zij Zayan spreekt om meer over Farah te weten te komen, raakt zij bezorgd over het kleine meisje en probeert tot een oplossing te komen.

Marije praat ook met de arts van Farah, die vertelt dat Farah’s gedrag een uiting is van een psychologische shock naar aanleiding van het verlies van haar ouders. Hij zegt dat in dit geval een tweede shock een mogelijke behandeling kan zijn. Marije besluit Farah te introduceren aan STICHTING DE VROLIJKHEID, waarmee zij in het AZC werkt. Hier worden allerlei activiteiten georganiseerd voor kinderen in een vrolijke, leuke omgeving en Marije hoopt dat een connectie met de andere kinderen hier Farah zou kunnen helpen. Maar ook dit mag niet baten. Er zijn andere kinderen die net als Farah ook getuige zijn geweest van de oorlog en verlies van familie, maar Farah’s probleem en verwerking blijkt veel groter en onoplosbaar.

Tenslotte, op een zonnige dag op school terwijl alle kinderen spelen, vliegt een roze ballon de lucht in en onbewust volgt Farah deze. Ze kijkt naar de lucht en begint, voor de eerste keer sinds het verlies van haar ouders, te schreeuwen en te huilen. Farah maakt haar tweede shock door. Juffrouw Marije ziet dit, rent naar haar toe en knuffelt haar en hoopt dat dit incident een vooruitgang in haar behandeling is. Marije kijkt op en beseft dat de witte vliegtuigsporen in de blauwe lucht de oorzaak is van Farah’s geschreeuw en gehuil. Met een flashback zien we dezelfde witte strepen, dit keer van het bombardement die Farah’s ouders heeft gedood en waarin ook zij dood had kunnen gaan als iemand haar niet tussen alle lijken had gevonden. 

WAAROM  & HOE?

Het idee van deze film kwam toen ik met vluchtelingenkinderen in ons kamp begon te werken, als vrijwilliger van Vrolijkheid Almere. Het is pijnlijk om onschuldige kinderen te zien die slachtoffer zijn van een oorlog om geld en macht. De mooie witte lijnen in de lucht lieten me nadenken over hoe deze lijnen in oorlogsgebieden zouden kunnen worden gezien, en toen schreef ik deze film.
Het maken van deze film is belangrijk voor mij, doordat ik op deze manier kan laten zien hoe vreselijk oorlog is en hoe het het leven van mensen, met name kinderen, beïnvloedt, en hoe ze alles wat ze ooit kenden en hun toekomst door oorlog hebben verloren. Ik wil deze prachtige blauwe lucht laten zien die we elke dag zien en waarvan we genieten, en hoe vreselijk het kan zijn aan de andere kant van onze wereld.

Veel mensen zijn aan het sterven, verliezen hun huis, hun familie, hun toekomst. De vraag is: wat gebeurt er met de overlevenden?
Ze zijn nu veilig, in andere landen dan hun eigen land zoals deze, maar voor sommigen is de oorlog niet afgelopen als ze vluchten naar een veilige plek. De pijn en angst voor de oorlog achtervolgen ze nog steeds, kun je je voorstellen hoe een kind dit overleeft?

Een gered lichaam met een dode ziel. Dit is mijn film.
Mijn collega's en ik hebben je hulp nodig om deze film te maken omdat we geld nodig hebben, en met uw donatie en ondersteuning kunnen we deze film maken en hopen dat alle mensen, vooral kinderen, in vrede kunnen leven. Onder een veilige en heldere blauwe lucht!

Bedankt voor uw steun

   

   Dit project wordt mede mogelijk gemaakt door het VSB fonds.

Quote die de filmmaker inspireerde

Een gered lichaam met een dode ziel
Cyrus Esfandiari
This project was successfully funded on 13-08-2017

Fund Project