Ramzi

Ramzi
Een Korte film van Lisa Smit
Crowdfunding teaser: 
funded project
360
113%
€6.801
opgehaald van €6.000
0
dagen te gaan
115
supporters

Project Information

Over het project
LOCKLINEDe korte reis van een jonge vrouw en haar baby kent een dramatische bestemming.

Synopsis

Nora (22) laat haar pasgeboren baby achter in een park. We volgen haar in de minuten rondom die heftige beslissing. 

Motivatie 

Jaarlijks worden er in Nederland een handjevol pasgeboren baby’s te vondeling gelegd. In een park, op een parkeerplaats, in een vuilniscontainer, of aan de voordeur van een huis. Het overgrote deel van de baby’s wordt pas gevonden wanneer het te laat is, en sommigen waren waarschijnlijk al eerder overleden. Nieuwsberichten hierover zijn voor de meeste mensen, en voor mij ook, iets wat meteen binnenkomt. Je vraagt je af: wat is het verhaal hierachter? Hoe gaat het nu met de moeder? Wat is er allemaal door haar hoofd gegaan vlak voordat ze op deze manier afstand heeft genomen van haar kindje?

Het is een ver van mijn bed show; ik heb zelf geen kinderen. En toch voel ik me als vrouw snel verbonden met andere vrouwen die op een of andere manier in benarde situaties zitten. Al helemaal wanneer ze zich bij me in de buurt bevinden. Zo werd er in 2016 aan de Sloterplas in Amsterdam een babylijkje gevonden. De impact op de buurt en de aandacht in de lokale media was gigantisch. Na twee jaar zoeken vonden ze eindelijk de moeder; een jonge vrouw uit de buurt die heeft verklaard dat ze haar kindje in geheim heeft gekregen maar dat het dood werd geboren. Uit angst voor haar familie heeft ze het lijkje in het park achtergelaten. Ze is zeer recentelijk door de rechter vrijgesproken, bij gebrek aan bewijs over de doodsoorzaak van de baby.

In een artikel dat ik las in Het Parool over deze zaak werd de jonge vrouw omschreven als emotioneel afgevlakt en afstandelijk. Dat beeld raakt me. Geen grote emotie, verdriet of angst maar juist dissociatie. De een zal overtuigd zijn dat dit een overlevingsmechanisme is, een ander zal oordelen dat het gaat om karaktertrek van een psychopaat – ik wil daar niets over zeggen. Ik voel vooral een soort verlangen om dichtbij haar in de buurt te zijn in de minuten rondom haar eenzame beslissing. Dit filmidee is geïnspireerd op mijn beeld van de vrouw in de zaak van de ‘sloterplasbaby’, maar het is geen poging om haar specifieke verhaal te vertellen. De hoofdpersoon, Nora, is een fictief personage en er zijn belangrijke elementen in het verhaal die afwijken van deze specifieke zaak.

Ik ben me ervan bewust dat het lastig is om in zes minuten een antwoord te geven op een ‘waarom’- of ‘hoe zit dat precies’-vraag, daarom wil ik dat ook niet doen. Tijdens wat misschien wel het moeilijkste moment van Nora’s leven zal zijn, ben je als kijker niet meer dan een stille getuige, die meeleeft zover mogelijk en daarmee in staat is haar grote eenzaamheid heel even op te heffen.

Een kleine vertelling van een groot moment dus, gevangen in een lange one-take. Dit zie ik op deze manier voor me omdat je daar een realtime effect mee creëert. Ook ontstaat er een bepaalde spanning door – als er niet wordt geknipt in het beeld mag je dat als kijker gevoelsmatig ook niet met je ogen, zo krijg je het gevoel geïsoleerd in het moment te zijn. 

Ik zou het geweldig vinden als je mij zou willen steunen om deze film te maken!

 

Sfeerteaser 

Quote die de filmmaker inspireerde

"It's inside myself that I must create someone who will understand."
Clarice Lispector
This project was successfully funded on 12-03-2020

Fund Project