Konijn

Konijn
A Short film by Ties Kalker
Crowdfunding teaser: 
131
89%
€4.021
donated of €4.500
0
days to go
50
supporters

Project Information

About the project
LOCKLINEWanneer de vader per ongeluk het konijn van zijn kind doodt, begint iedereen elkaars rollen als ouder, kind, man en vrouw in twijfel te trekken.

Wat?

Een humoristisch, ongemakkelijke korte film over een gezin waarin ieder elkaars eigen rol als kind, ouder, maar ook als man en vrouw in twijfel trekt. Het is een momentopname van de fase in het gezin waarin de kinderen de eerste stappen zetten naar hun volwassen identiteit. De ouders worden zich bewust van de verwachtingen die ze hebben naar de kinderen toe, zowel over hun identiteit als carrieriepad. In deze film trekken we in twijfel wat het betekent om man, vrouw, ouder of kind te zijn. De personages worden geconfronteerd met het niet voldoen aan verwachtingen die ze zelf hebben over hun rol binnen het gezin. 

 

Waarom?

Als puber was ik vaak gefrustreerd en boos, op de wereld en vooral ook op mijn ouders. Sinds mijn kindertijd ben ik nog altijd op zoek naar 'de volwassene'. De mensen die weten ‘hoe je moet leven’. Nu ik een tijdje in de volwassenenwereld heb rondgelopen besef ik dat ik die mensen nooit ga tegengekomen, er is geen magische grens waar je overheen stapt en dan de antwoorden op het leven weet. 

In het gezinsleven, waar men de meest intieme relaties heeft, heeft men ook de grootste verantwoordelijkheden. En daar mee vaak ook de hoogste verwachtingen. Verwachtingen als partner, ouder en kind. Hierdoor houden we ons groter, mooier dan we zijn en verliezen we onszelf en de ander uit het oog. We sluiten ons af voor elkaar en onszelf.

Hoe je het leven moet leven ontdek je niet door heel youtube af te struinen, zelfhulpboeken te lezen of slechte afviezen van je maten op te volgen. Reflectie is alles wat je nodig hebt. Soms is reflectie is lastig en pijnlijk. 

Door met deze film juist de lens te richten op de ongemakkelijke momenten die we in het dagelijkse leven vermijden, creeeren we een catharsis. Met herkenbare momenten via een ongemakkelijke humor kunnen we straks als kijker lachen om de personages op het grote doek, en hierdoor juist ook lachen om onszelf. We kunnen het verhaal wat we voor ons zien gebruiken als referentiepunt in ons dagelijks leven, en zo creeeren we de mogelijkheid om te groeien in onze relaties en als mens. 

 

Hoe?

Om de ongemakken van de miscommunicaties van de personages te vergroten gaan we filmen in de Ardennen(Wallonie, franssprekend). Een plek met een sterke culturele identiteit die haaks staat tegenover die van de personages. Het is een plek vol natuurlijk schoon waar de ongemakkelijke sociale situaties fel tegen af zullen steken. Via muziek gebaseerd op Bobby Mcferrin https://www.youtube.com/watch?v=XsQAeOZuxXw creeeren we met menselijk stemgeluid een vocale holistische achtergrond in tegenstrijd met de imperfecties van de sociale situaties.

 

Waarom doneren?

Deze film is geslaagd als we de kijker in ~ 15 min op emotioneel niveau iets hebben kunnen leren. Om dit doel te behalen moeten we ook op een praktisch niveau deze film realiseren. Want er staat al een groep fantastische makers met apparatuur liefde en passie te springen om zonder financiele vergoeding de film te maken. Maar er is meer nodig: filmlocatie, meer apparatuur, catering en vervoer.

Geloof jij in het doel van deze film? Steun ons dan via een donatie! Hoe groter de donatie, hoe langer de teaser die ik je zal sturen terwijl ik nog aan het monteren ben ;-)

 

Quote that inspired the maker

Ik wil dat mijn film als referentie kan worden gebruikt wanneer we proberen ons leven te leiden.
Ruben Östlund