Hangman

Hangman
A Short film by Steve Gijrath
Crowdfunding teaser: 
funded project
01
129%
€4.546
donated of €3.500
0
days to go
47
supporters

Project Information

About the project
LOCKLINEAls een Britse boordschutter in vijandelijk gebied met z'n parachute verstrikt raakt in een boom moet zijn grootste uitputtingsslag nog beginnen...

Om een waanzinnige film te maken hebben we € 9.000,- nodig! We zouden dan ook iedereen willen vragen om blijven te doneren nadat we de € 3.500,- bereikt hebben. Alle kleine en grote beetjes helpen! Alvast bedankt. -Steve Gijrath, Regisseur en Scenarist "Hangman".

John is een 23-jarige boordschutter bij de Royal Airforce, dienend op een Lancaster bommenwerper in 1944.



 

SynopsisDe film begint wanneer John en zijn mede-bemanningsleden naar huis vliegen na een aanval op het Ruhrgebied. De oorlog had inmiddels het punt bereikt waarin de geallieerden op systematische wijze, twee keer per dag bombardementen uitvoerden. Iets wat resulteerde in vele burgerslachtoffers en de dood van vele geallieerden vliegers. (De Bomber Command Crew had een death rate van 44.4%) Onze jonge, nog onervaren hoofdpersoon is zich goed bewust van dit feit.Wanneer John's vliegtuig door een vijandelijk jachtvliegtuig wordt aangevallen raakt hij in paniek en springt hij met zijn parachute uit het vliegtuig, zijn mede bemanningsleden aan hun lot overlatend. Tijdens zijn sprong wordt hij geconfronteerd met een groter probleem: zijn parachute raakt verstrikt in een boomtop. Naast dat hij te hoog in de boom zit om veilig de grond te kunnen bereiken, bevindt John zich ook nog eens in vijandelijk gebied, in een uitgestrekt bos dat stikt van de Duitsers. Overmand door schuldgevoel en verbolgen door zijn laffe daad, kan John niet anders dan wachten op een wonder. 

Volg ons op Facebook en/of schrijf je in voor de Hangman nieuwsbrief om op de hoogte te blijven!

MotivatieIk was zeven toen ik voor het eerst naar Discovery Channel keek. Deze zender werd destijds overspoeld door documentaires over de Tweede Wereldoorlog. Het ene dramatische verhaal na de andere vloog voorbij. Al snel veranderde het “cool” vinden van soldaten in iets anders; in een onuitputtelijke fascinatie. Ik leerde verhalen kennen over moed en kameraadschap, maar ook over angst. Een diepe, in het hart gewortelde angst. Een angst om dood te gaan. Deze beelden hebben een onbeschrijfelijke indruk op mij als kind achtergelaten.Als ik op 5 mei naar de oude gerimpelde gezichten van de veteranen kijk besef ik mij dat het er elk jaar minder worden. Zo ook mijn buurman, geboren en getogen in Amstelveen: in 1944 gevlucht naar Groot-Brittannië, in training gegaan bij de Royal Air Force, toen naar Ned-Indie gegaan en uiteindelijk geholpen bij de eerste trainingen van Garuda Indonesia. Ik kan mij nog de vele malen herinneren wanneer hij en zijn vrouw spraken over oude kennissen met daarachter de opmerking; “was die niet in 53 met zo’n Dakota neergestort?”. Zonder enige emotie werd er even op praktische wijze teruggedacht aan waar deze mensen door gestorven waren. Achter deze gerimpelde gezichten schuilen aangrijpende verhalen die mijn generatieleden zich niet kunnen voorstellen. Het is een fascinatie waar ik al mijn hele leven iets mee heb willen doen.

Ik wil met mijn film geen heldendaad verfilmen, geen verhaal vertellen over goed en kwaad. Ik wil puur focussen op de angsten van een man. D-day is al honderd keer verfilmd, de Jodenvervolging wel duizend keer. Het zijn wellicht ook de meest mensonterende situaties geweest. Maar ook staat de Tweede Wereldoorlog bekend als de grootste luchtoorlog. Het was de tijd waarin vliegtuigen technisch gezien niet veel ingewikkelder waren dan een auto. Veel jonge soldaten werden na enkele weken vliegles al ingezet in gevechten. Maar wat als het misging? Wat als een bommenwerper geraakt wordt en je door de klap, rondvliegend metaal of kogelregens niet gelijk sterft? Tot op vandaag worden piloten niet tot nauwelijks getraind op een parachute sprong. Als ze al training krijgen is dat op de grond. Het is dan ook vaak meer een kwestie van goed geluk dan opgedane kennis. Menig vliegenier is dan ook in een boom geland. Maar wat als je in vijandelijk gebied hangt? Hoog genoeg dat je weet dat de val je been of zelfs je nek kan breken? Welk risico is groter? De naderende vijand of de zwaartekracht? 

Ook al speelt de film zich af in een historische setting, het wordt geen “Oorlogsfilm” maar een korte Thriller. Geïnspireerd door films als Buried, 127 hours, Lifeboat van Hitchcock maar ook bijvoorbeeld The Battle of Britain, The Memphis Belle en stripboeken als Buck Danny. Ik wil de oorlog heel klein houden. Op slechts een plek, hoog in een boom. Niet wetende waar het hoofdpersonage zich bevindt. 

Deze film speelt zich af in de tweede wereldoorlog maar gaat over de belevenis van oorlog; nu en vroeger. Want als de herinnering niet meer vers is, hoe erg klopt de belevenis dan nog? Wanneer gaat een onderwerp van een levendige herinnering naar geschiedenis boeken. In hoeverre zijn de levens uit die tijd vergelijkbaar met het heden? In deze film proberen we met hedendaagse visuele stijlen de herinneringen van de oorlog in een eigen vorm en interpretatie te gieten terwijl we ons trouw houden aan de historische feiten. 

 

 

Quote that inspired the maker

History never looks like history when you are living through it. John W. Gardner
John W. Gardner