Feniks

Feniks
Een Korte film van Laurens Zautsen
Crowdfunding teaser: 
260
61%
€5.569
opgehaald van €9.000
16
dagen te gaan
58
supporters

Project Information

Over het project
LOCKLINEEen overspannen modestudent wordt met zichzelf geconfronteerd door zijn manisch-depressieve moeder: een ex-carnavalszangeres uit Limburg

MOTIVATIE

Al vanaf het VWO haalde ik mijn bevestiging en zelfliefde uit de prestaties die ik leverde. Ik kon tot diep in de nacht doorleren om een goed punt te halen bij het examen de dag daarna.
Het leverde mij enorm veel stress op om dit waar te maken, maar ik bleef alles op alles zetten om het zo goed mogelijk te doen.
Toch bleef een gevoel van faalangst me iedere keer achtervolgen, hoe goed mijn resultaten ook waren. Ik dacht dat ik gezakt was en toen kreeg ik ineens, zonder ook maar één herkansing, mijn diploma.

Ook toen ik verhuisde naar de randstad om filmmaker te worden, zette ik dit gedrag voort. Ook aangestoken door de competitiedrift die over het algemeen onder mijn generatie heerst. Iedere keer was het nog steeds niet goed genoeg. Iedere keer moest en zou ik meer uit mezelf halen en iets beters neerzetten. Dit ging natuurlijk niet eeuwig goed en op een bepaald moment knapte ik. Het was pas toen, het punt dat ik mijn eigen rock-bottom had bereikt, dat ik inzag hoe weinig ik daadwerkelijk om mezelf gaf.

De samenleving waarin wij leven is gebouwd op het principe dat iedereen alles kan bereiken, zolang je maar keihard je best doet. Als je deelneemt aan de ‘rat race’ en de meest fantastische persoon kan tonen naar de buitenwereld ben je goed bezig. Als je omgekeerd ‘mislukt’, om wat voor reden dan ook, dan is dit je eigen schuld.

Mijn hoofdpersonage, Felix, voelt deze druk enorm. Hij wilt een modeontwerper worden en zijn eigen merk van de grond krijgen. Maar Felix is ook overspannen. Het ene moment werkt hij vlijtig aan een ontwerp, het volgende moment keert hij hetzelfde stuk de rug toe en gaat hij verslagen op bed zitten. Felix is zichzelf kwijt geraakt in zijn streven naar het beste.

VERHAAL

Felix, een overspannen modestudent, reist vanuit de randstad terug naar zijn moeder in Zuid-Limburg om aan zijn eindexamen project te werken. Thuisgekomen wordt hij geconfronteerd met de gelijkenissen tussen hem en zijn manisch depressieve moeder, Debbie. Nu hij zelf niet zo lekker in zijn vel zit, ziet hij namelijk steeds meer overeenkomsten in levenswijze. Hij raakt ervan overtuigd dat zijn eigen lot samenhangt met dat van haar. Om (voor zichzelf) het tegendeel te bewijzen neemt hij de missie op zich om haar voormalige leven als carnavalszangeres nieuw leven in te blazen.

WAAROM CROWDFUNDEN?

We hebben een hoog budget nodig om deze film op een geslaagde wijze te kunnen realiseren. We blijven natuurlijk arme studenten. Ome Duo en ons baantje bij Domino's is helaas geen vetpot. Toch willen we een film maken die een geloofwaardige wereld toont. Denk daarbij aan mooie kostuums die Felix' gevoel voor mode onderstrepen en zo in de september issue van de Vogue kunnen. Ook hebben we een uitvoerig plan voor onze art-direction die Debbie's eigenzinnige smaak voor interieur recht aan doet. 

Daarnaast willen we ook crowdfunden omdat we het een mooi gegeven vinden om met behulp van anderen dit project waar te maken. Deze film maken wij niet alleen met onze cast en crew, maar ook met de hulp van iedereen die iets wilt betekenen. Zo helpen bijvoorbeeld de mannen van de fietsclub van Laurens' vader met het verplaatsen van de meubels voor het décor. Zo proberen we ook een film te maken die verbindt, want uiteindelijk vertellen we dit verhaal alles behalve alleen voor onszelf. Daarnaast is het onderliggende thema van de film voor velen een herkenbaar gegeven. Want hoe uniek Felix' situatie ook is, velen van ons kunnen zich wel ergens vinden in het gevoel van té veel willen geven. 

SFEER

In de film wil ik een mate van poëzie in de vertelling aanwezig laten zijn. Dit betekent dat er gedurende het verhaal nooit in woorden uitgelegd wordt wat er nu met Felix en Debbie aan de hand is. Ze krijgen bijvoorbeeld geen keiharde diagnose op hun hoofd geplakt. Eerder wordt sfeer een middel om hun gevoelens en worstelingen te illustreren. De situaties waarin de karakters zich bevinden hebben soms een mate van hilariteit in zich.
De film balanceert daardoor op sommige momenten tussen drama en komedie.

STIJL 

Feniks wordt een gestileerde film met een poëtische beeldtaal die aan de ene kant vanuit een subjectieve laag de gevoelens, gedachtes en observaties van de karakters visualiseert door sensitieve beelden.
Wanneer we bijvoorbeeld teruggaan naar de herinneringen van Felix over zijn academieleven, is de camera extreem close en bijna op de huid. Een referentie voor deze stijl is de film 'You Were Never Really Here' (2018, Lynne Ramway)

Zie voorbeeld: 

Naast deze beeldtaal worden hun worstelingen, onderlinge verhoudingen en bijbehorende gedrag juist soms ook vanuit meer een observerend kader weergegeven. Hierbij nemen we ook meer afstand van de personages. Bijvoorbeeld de eerste scene waarin we Debbie introduceren en tegelijkertijd haar band met zowel Felix als Jos tonen, wordt voornamelijk vanuit een totaal geschoten. Juist door deze combinatie tussen subjectief en objectief krijgen we een totaalervaring die de mentale reis van Felix en de bijbehorende relatie met Debbie recht aan doet.

Geluid representeert in grote mate de innerlijke wereld van deze personages en is daardoor ook vaak subjectief. We horen niet de daadwerkelijke de omgeving, maar de wijze waarop Felix’ deze ervaart. Daarbij wil ik met geluiden een soort motief creëren: iedere keer als bij hem paniek en de hieruit resulterende melancholie optreedt, horen we een bepaald geluid terugkeren.

MOODBOARDS

Woonkamer Debbie

Vroegere slaapkamer Felix 

Felix' outfits

 

 

 

Quote die de filmmaker inspireerde

There is no way to genuinely, powerfully, truly love yourself while crafting a mask of perfection.
Vironika Tugaleva
maak dit project mogelijk!
 

Fund Project