Kimya

Kimya
Een Korte film van Amira Duynhouwer
Crowdfunding teaser: 
funded project
131
100%
€5.053
opgehaald van €5.053
0
dagen te gaan
58
supporters

Project Information

Over het project
LOCKLINEKimya (Swahili voor 'stilte') is een film van 6 minuten over de twaalfjarige Josie's hectische Keniaanse familie en haar eerste ervaring met stilte.

Het verhaal

Kimya (stilte, in het Swahili) is een verhaal (6 min) over de eerste stilte in het leven van de twaalfjarige Josephine. Josie groeit op in een huis waar de deur nooit op slot zit, met een immer uitdijende familie, zij het aangetrouwd of aangewaaid. Zelf denkt zij er niet helemaal bij te horen. Ze houdt niet van drukte of lawaai, moet er niet aan denken naar een club te gaan en integendeel tot haar broer en zus, houdt zij van school. Een plek waar zij zichzelf kan zijn, waar het af en toe stil is. Zij schaamt zich een beetje voor haar familie, zo met zijn allen in een te klein huis, te aanwezig, waar ze ook zijn. Maar dan slaat het noodlot toe, wanneer Josephine's broer Jonathan in een gevecht raakt en in het ziekenhuis belandt trekt het hele huis leeg. Josephine blijft alleen achter in een doodse stilte. En daar realiseert zij zich dat dat haar veel te luid is.

 

Josephine is twaalf jaar oud. Zij is het kleine zusje van straatvechter Jonathan en het prinsesje Delilah. Zij is de dochter van de moedige immigrante Imani, die hier uit Kenya naartoe verhuisde met niets op zak en drie kinderen op sleeptouw. Josephine is de slimste van de familie. Maar ook degene die zich het meeste afzet tegen de rest. Zij kan zich mateloos irriteren aan haar grove familie, maar heeft er eigenlijk nog nooit bij stilgestaan dat zij het ooit zonder ze zal moeten stellen.

Het moment dat we laten zien in deze film is dan ook het moment waarop Josephine dit voor het eerst bewust voelt. De eerste echte stilte die ze meemaakt. Haar leven zal niet voor eeuwig zo klinken als het nu doet. Zij gaat hier weg, naar een plek die niet naar altijd naar kip ruikt. Waar er niet drie radio’s en een televisie tegelijk aan staan. Nu is dit op zichzelf natuurlijk niet een schokkend feit. Iedereen wordt ouder. Maar wanneer iedereen weg is realiseert zij zich dat zich afzetten tegen haar familie haar juist een plek in de familie gaf. En de familie ook een plek in haar. Hoe frustrerend ze ook lijken. Josie's rust was mogelijk door de chaos die zij ertegenover stelden.

 

Persoonlijk 

Dit verhaal is geinspireerd op het moment dat ikzelf voor het eerst alleen thuis was. Er was een noodgeval, een van mijn zussen lag in het ziekenhuis. En ik bleef thuis. Wachtend. Starend naar de telefoon. Ik herinner me hoe het voelt om een vertrouwde plek te zien veranderen in iets onherkenbaars, engs, groter dan het is. Je huis wordt ineens gigantisch, de geluiden die de wind en de huishoudelijke apparaten maken lijken allemaal op het hoogste volume te staan. Maar vooral, de waardering die daarna komt. De reflectie op je eigen gezin, die je daarvoor nog nooit gehad had. Dat verschil tussen twaalf jaar oud, en net ietsje ouder zijn geworden. 

Onderzoek

Naast hetgeen dat we in het verhaal onderzoeken, willen we ook met iets anders experimenteren. In geluid zit veel emotie. Je kunt je bijvoorbeeld vaak niet herinneren hoe iets er precies uitzag, maar nog wel hoe het klonk. De regen die tegen het raam aan klettert of hoe een garde tegen een schaal tikt. We willen proberen een scenario te schrijven vanuit het gehoorperspectief van onze hoofdpersoon Josie. We gaan mee in haar beleving via geluid. Om dit zo simpel en effectief mogelijk te doen, behouden we een eenheid van locatie en tijd. We maken een scenario en simultaan een schets van de geluiden die we daarin horen, door middel van een geluidswandeling/foley. Hiermee gaan we herschrijven en uiteindelijk ook decouperen. We laten de geluiden ons inspireren in het herschrijven en vormgeven van scènes.

Wanneer haar moeder een sigaret opsteekt hoort ze dat scherp als wat, omdat haar oren erop gespitst zijn. Ze was toch gestopt? Wanneer er ruzie dreigt te ontstaan in de familie lijkt het stiller, want er komt gedonder. Wat hoort Josie, waarom hoort zij het en wat vindt ze daarvan? We baseren alle keuzes op deze vragen en hopen het publiek zo te laten delen in haar ervaring.
 

Ook willen we hiermee de vraag opwerpen, hoe klinkt thuis? Wat maakt dat dat zo is? Al met al betekent dit, dat we het scenario op een interactieve manier schrijven: geluid en beeld op elkaar inspelend, om zo de kijker mee te nemen in Josie's beleving.

Kimya wordt gemaakt in het kader van de Ontmoeting. Het jonge productiehuis Blanc Film van Jolijn van Rinsum en Thomas Mataheru doet de productie, en Maarten van der Ven van VENFILM heeft Kimya onder zijn hoede genomen als realisatiepartner.

Quote die de filmmaker inspireerde

“Silence, I discover, is something you can actually hear.”
Haruki Murakami, Kafka on the Shore
This project was successfully funded on 01-03-2019

Fund Project