Het Verlangen van de Watergeus

Het Verlangen van de Watergeus
A Documentary by Tijs Meertens
Crowdfunding teaser: 
funded project
03
125%
€16.875
donated of €13.500
0
days to go
100
supporters

Project Information

About the project
LOCKLINEHet traditionele ambacht van stuurman op zeilschepen is vandaag de dag allerminst achterhaald. De vooruitgang verleent het vak weer extra waarde...

Verhaal en algemeen filmplan.
De zeereis van een wat geheimzinnig koffertje met daarin een sextant vormt de verhaallijn van deze film. Aan boord van zeilschepen wordt dit koffertje door kopstukken uit de hedendaagse zeilvaart geopend en met de sextant als concrete aanleiding, vertellen zij een verhaal over de praktijk aan boord en op zee. Zij doen een boekje open over hun kunde en over hun visie op het vak. Hun verhalen en het werk aan boord tonen ons dat op zeilschepen thema’s als leiderschap, zelfredzaamheid en de omgang met natuur dagelijks in de praktijk worden gebracht. Het verhaal maakt ook duidelijk dat deze thema’s -waarvan veiligheid en samenwerking concrete uitingen zijn- in onze maatschappij steeds minder concreet zichtbaar zijn. Invloeden en krachten, zoals het weer, die per definitie niet direct te controleren zijn, kunnen alleen met gedegen opleiding en een zekere vakkunde in de juiste richting worden aangewend. Het Nu is op zeilschepen een fysiek en continue aanwezige factor en de stroom aan invloeden die zich op zeilschepen aandienen, dwingen stuurlieden tot het maken van verantwoorde keuzes. 


                                                                  

De sextant -voor de leek een soort mystieke graal- wint door de verhalen van de zeelieden aan betekenis en het koffertje wordt gesloten. Tot het koffertje aan boord van een ander schip door weer een andere stuurman wordt geopend en deze zijn verhaal doet. Langzamerhand wordt de kijker zich bewust van de aantrekkingskracht die onderin het koffertje en de sextant verborgen lijkt te liggen. Het leven op zeilschepen wordt getoond als een schat en een levenspraktijkschool waarin zelfredzaamheid en het verlangen naar autonomie en vrijheid gestalte krijgen door een vak en kundigheden die in de Nederlandse maritieme traditie en cultuur zijn geworteld. Een ode wordt gebracht aan het mooiste beroep ter wereld, dat juist door de technologische vooruitgang veel aan waarde wint en velen aan de wal als voorbeeld kan dienen omdat het de beperking van technologie en onze informatiesystemen bloot legt en authentieke menselijke eigenschappen weer centraal stelt.

                                                                 



De Enkhuizer Zeevaartschool is het vakgeweten in deze wereld van de beroeps-zeilvaart. De school is uniek door haar opleidingsprogramma en een filosofie die wortelt in eeuwenoud zeevaart-onderwijs. Deze school staat centraal in de beroeps zeilvaart-branche met de exclusieve examinering van de aspirant-stuurlieden, in een land dat -als enige natie ter wereld- specifieke criteria kent voor bemanning van beroeps-zeilschepen. Geen land ter wereld heeft een vloot commerciële zeilschepen die zo omvangrijk is als de Nederlandse en stoelt op een zo rijke traditie. Deze film is een reisverslag en een zoektocht naar traditioneel vakmanschap waarin thema’s als zelfredzaamheid en leiderschap door kopstukken uit de zeilvaart met hun schepen worden verbeeld en verwoord. Wij horen de oprichters van de Zeevaartschool en docenten en studenten over de opleiding en zijn getuige van de werkpraktijk en het trainingstraject van stuurlieden dat schuil gaat achter dit ambacht. Wij worden deelgenoot van de drijfveren van mensen met de missie om een traditie voort te zetten en hiertoe hun kennis en kunde te delen met anderen.

Zie voor een voorproefje van de film een langer fragment uit het verhaal over de Enkhuizer Zeevaartschool met daarin Henk Wever -de oprichter- aan het woord over het belang van het traditionele maritieme vakonderwijs.

                        



Persoonlijke motivatie van de maker:
Varen met zeilschepen is het best te omschrijven als "concrete instrumenten inzetten om het verlangen naar autonomie te hanteren en in zelfredzaamheid te functioneren". Een gemeenschap aan boord, vooruitgang in balans met de natuur en het contact met onze oerbronnen maakt het onderliggende gevoel universeel en groots maar hanteerbaar. 

Krachten op en rond een zeilschip openbaren zich door wind, water, stroom, materialen, mensen, de stand van hemellichamen en door de wet van Archimedes en die van Murphy. De bemanning op een zeilschip, de natuur en de materialen zorgen voor de losse delen. Stuurlieden zijn verantwoordelijk voor het orchestreren hiervan waarbij iedereen aan boord zijn deel ziet én zo oppakt dat dit resulteert in veilige en concrete vooruitgang van het schip over het aardoppervlak in de gewenste richting.



Op sommige momenten in mijn jeugd was enige begeleiding bij het aangaan van de zaken welkom geweest. Dit is later goed gemaakt doordat ik snel in aanraking kwam met het water, de zee en zeilschepen en ik -naast filmwerk-  een nautische loopbaan doorliep. De reis van een zeilschip kan als metafoor voor het leven worden genomen en biedt een onuitputtelijke inspiratiebron tot nadenken, verwoorden, reflecteren en experimenteren in de praktijk. Een schip is ook een eiland dat richting neemt; met een gemeenschap die het met elkaar moet rooien in alle omstandigheden. Een bemanningslid op het zeilschip zal in deze gemeenschap aan boord op één of andere manier moeten zien te functioneren, en dit voortdurend moeten koppelen aan de zijn of haar praktische taken. Varen op een zeilschip is daarom sociaal vormend voor alle mensen en een basisschool voor de levenspraktijk. Mede door de relatie die een schip heeft tot de aarde en de natuur, door het sociale samenspel en door zich met een minimale footprint voort te bewegen, heeft een goed zeilschip magische aspecten.

                                                 

Omdat ik filmer ben, ontstond ooit een idee om een film te maken over mijn liefde voor de zeilvaart en in bijzonder over het vak van stuurman op zeilschepen. Toen ik ooit besloot het verlangen om beroepsmatig te kunnen varen ter hand te nemen, kwam ik terecht op de Enkhuizer Zeevaartschool. 
Ik werd als door de bliksem getroffen toen de oprichter van de school en docent meteo en zeevaartkunde Henk Wever zich tot de klas richtte. Hij was niet alleen zelf stuurman en kapitein maar ook een groot verteller en inspirator. Ademloos luisterde ik naar zijn lessen en hij opende voor mij een wereld waardoor ik mijn verlangen om te gaan varen opeens kon voorzien van de concrete instrumenten, de informatie én het juiste vocabulaire.

 Gedurende mijn tijd op de Enkhuizer Zeevaartschool ontwikkelde ik concrete ideeën om de film te maken waarin ik mijn passie voor de zeilvaart, voor dit vak en voor de genoemde thema’s zal verbeelden. Ik besloot de inspiratie van Henk Wever en de Enkhuizer Zeevaartschool aan te grijpen om “Het verlangen van de Watergeus” als film waar te maken.

Quote that inspired the maker

"Niet het einddoel op zich maar de bereidheid de reis er naar toe in vol bewustzijn te maken, is de grootste uitdaging van onze tijd"
vrij naar "Ithaka" van Cavafis, grieks dichter