Die Welt

Die Welt
A Feature film by Karim Alexander Pitstra
Crowdfunding teaser: 
funded project
00
103%
€10.349
donated of €10.000
0
days to go
65
supporters

Project Information

About the project
LOCKLINEDe 22-jarige Dvd-verkoper Abdallah probeert zich aan zijn uitzichtloze leven in het hedendaagse Tunesië te ontworstelen.

De eerste lange speelfilm op CineCrowd

* Volg DIE WELT ook op Facebook *

Synopsis

Europa is voor veel jonge Tunesiërs het beloofde land. Door de Jasmijnrevolutie ligt het dichterbij dan ooit: de Middellandse Zee is de enige barrière die hen scheidt van een vrijer, kansrijker bestaan in de 'echte' wereld.

Abdallah, 22 jaar, verkoopt met veel passie Westerse films in een Dvd-winkel in het centrum van Tunis. Ze voeden zijn wens om de oversteek te wagen. Dagdromen, vooralsnog.

Tijdens een familievakantie in de toeristische badplaats Sousse lijken Abdallah’s kansen te keren. Zijn uit Nice overgekomen verwesterde neven nemen hem mee naar een discotheek, waar hij de 36-jarige Anna aan de haak slaat. Hij twijfelt. Of hij zijn vader achter achterna moet, die dankzij een huwelijk met een Nederlandse vrouw Fort Europa binnendrong. En of hij, als het er op aankomt, überhaupt wel weg wil.

Met Die Welt brengt de Nederlands-Tunesische filmmaker Karim Alexander Pitstra een slice-of-life vertelling over een universum dat hem uit eigen ervaring ongenoegzaam bekend is.

Logline

Jonge Tunesiërs dromen van het beloofde land aan de overkant van de Middellandse Zee, dat ze kennen uit films en verhalen van geëmigreerde familieleden. Die zee daadwerkelijk oversteken is een heel ander verhaal.

Regievisie

Die Welt, zo wordt Europa genoemd door de Tunesiër Mohsen Ben Hassen. Die Welt, een wereld van rijkdom en vrijheid, waar het échte leven zich afspeelt. De benaming verraadt een minderwaardigheidsgevoel ten opzichte van het Westen. Het verleent Tunesië welhaast de status van voorgeborchte. Mohsen kan het weten. Hij heeft als twintiger een paar jaar in Nederland gewoond, waar hij van de Westerse weelde proefde en een kind verwekte bij een Nederlandse vrouw. Daarna vertrok hij naar Zwitserland. Waar hij ook een kind verwekte, voor hij terugkeerde naar Tunesië. Dat is inmiddels bijna twintig jaar geleden. Tegenwoordig is hij een hardwerkende moslim.

Mohsen is mijn vader, ik ben geboren als Karim Alexander Ben Hassen. Omdat ik grotendeels ben opgegroeid in zijn afwezigheid, heb ik de achternaam van mijn moeder aangenomen en kent men mij als Alex. Ik heb maar weinig herinneringen aan mijn kindertijd met Mohsen. Hij leerde me fietsen, dat weet ik nog. En dat hij ruzie maakte met mijn moeder. Een paar jaar geleden kreeg ik een brief van hem. Of ik hem wilde komen opzoeken in Tunesië.

Ik had geen flauwe notie van wat ik kon verwachten. Waarschijnlijk was mijn vader een Talibanstrijder, wonend in een lemen hut omringd door geiten, diep in de woestijn. In fantasieën voorafgaand aan mijn reis naar Tunesië was Mohsen niet de zachtaardige huisvader die ik uiteindelijk ontmoette.

In een bescheiden bovenwoning in Ben Arous, een voorstad van Tunis, werd ik ontvangen door Mohsen, zijn vrouw Leila en mijn halfzus Rahma. Daarna werd ik voorgesteld aan de vele (aangetrouwde) familieleden. Ik was meteen bevangen door de gastvrijheid en saamhorigheid. En nieuwsgierig, naar de gebruiken en omgangsvormen die mij vreemd waren. Vooral naar het leven van Tunesiërs van mijn leeftijd.

Toen sloeg de verwarring toe. Over de armoede achter de façade van het overvloedige eten en drinken. Over de hechte familiebanden die privacy onmogelijk maken, en tegelijkertijd de basis vormen van de buig- en zelfredzaamheid van de gemeenschap. De glunderende trots waarmee men mij kennis liet nemen van de Tunesische cultuur, terwijl een verkeerd woord over het regime je verdwijning betekende. Ook maakte ik kennis met mijn neef Abdallah. Een zeer intelligente, beschouwende outsider die het land -net als ik- met de ogen van een buitenstaander beziet. Abdallah ziet zijn toekomst en die van zijn leeftijdsgenoten somber in. Weinigen hebben een goede opleiding, de armoede is wijdverbreid. De kans op goed werk is klein. Laconiek verwoord in modern Amerikaans, opgepikt uit films. Films uit de Nieuwe Wereld, die uitdragen dat je alles kunt bereiken als je er maar hard voor werkt. Een cultuur van selfmade men. Abdallah's realiteit is anders.

Na deze overdonderende kennismaking met mijn familie vloog ik terug naar Nederland. Meer dan ooit was ik me bewust van het voorrecht in die Welt te wonen.

Sindsdien reis ik elk jaar naar Tunesië. Om mijn familieleden nader te leren kennen en me onder te dompelen in de Tunesische cultuur. De initiële verwarring heeft me nooit losgelaten. Het lukt me niet de armoede met de vrijgevigheid te rijmen, de onderdrukking met de trots. Ik weet niet hoe ik me er toe moet verhouden. Daarom ben ik mijn observaties en ervaringen gaan opschrijven. Tunesië van binnenuit gezien, met Westerse ogen. Het is altijd mijn plan geweest om het opgetekende te verwerken in een film. Dankzij de val van het regime heb ik nu de kans daartoe.

Die Welt brengt observaties uit het dagelijks leven en elementen uit mijn familiegeschiedenis samen in een fictief verhaal. De film toont hoe mijn ouders elkaar ontmoetten, en hoe mijn moeder kennismaakte met de Tunesische cultuur. Doorsneden met eigen anekdotes, zoals een scène gebaseerd op mijn eerste rituele massage in een hammam. Maar Die Welt vertelt vooral het verhaal van Abdallah. De nieuwe vrijheden die met de revolutie werden verworven, komen voor hem te laat. Het geeft voor hem geen tastbaar resultaat. In Abdallah's eigen woorden: "Freedom doesn't buy you a sandwich."

Mijn halfzus Rahma ziet het rooskleuriger in. Ze wordt binnenkort achttien en behoort tot de generatie Tunesiërs die het land enthousiast in Westers model kneden. Neo-imperialistisch Frankrijk gaf een voorzet door de hypermarkt Carrefour in Tunesië te introduceren. Een dagje windowshopping aldaar appeleert aan het beeld dat Rahma van zichzelf als nieuwe Tunesiër heeft. Politieke vrijheid en zelfbeschikking worden verward met het gevoel een vrije consument te zijn.

Rahma is een kind van de Arabische lente. Lichtgrijze kleurlenzen maskeren haar erfgoed. Ik ben een kind van Fort Europa. Met Die Welt introduceer ik mij als Karim. We reizen in tegengestelde richting, kruisen elkaar ergens halverwege de oversteek naar een nieuwe culturele identiteit.

Prijzen

Een korte toelichting op de prijzen, naast onmetelijke roem hebben we:

Een bezoek op locatie in Tunesië

Een geheel verzorgde reis naar de filmset in Tunesië, met vlucht én hotel in de badplaats Sousse. Eenmaal op locatie kan je meespelen als figurant in de film.

Diner met cast en crew

Schuif na de bioscooppremière aan als dinergast met de regisseur, producent en de acteurs om na te filosoferen over de première.

VIP kaartjes

Samen drie vrienden ben je onze eregast en hebben jullie toegang tot de besloten after party na de première.

Privé screening

Privé-screening bij jou bedrijf of thuis. De regisseur komt bij je langs en toont de voorlopige versie van de film, waarbij je ongezouten je mening kunt geven.

Neem contact op met de producent voor meer details.

Schaftkip Films Nieuweweg 16a
9711 TD Groningen
The Netherlands
+31(0)622402466
www.schaftkipfilms.nl

Quote that inspired the maker

Jonge Tunesiërs dromen van het beloofde land aan de overkant van de Middellandse Zee, dat ze kennen uit films en verhalen van familieleden. Die zee daadwerkelijk oversteken is een heel ander verhaal.
Karim Alexander Pitstra