De hoofdpersonages uit GEWOND GOUD

Project Reference: 

De crowdfundcampagne van GEWOND GOUD, van regisseur Mustafa Hadziibrahimovic, loopt alweer twee weken. We blikken terug op twee prachtige weken waarin 53 supporters er samen voor zorgden dat de teller al op 31% staat! Dank jullie wel! In deze update stellen we de hoofdpersonages uit de documentaire aan jullie voor. 

Ermin Jusufovic, één van de jonge spelers van het Bosnische zitvolleybalteam. Hij is geboren in 1981 en komt uit een dorp vlakbij stadje Lukavac in Noord-Bosnië. In 1997, twee jaar na de oorlog, stapte hij op een landmijn. Hij verloor toen zijn been en was pas zestien geworden. Sinds 2001 zit Ermin in de nationale zitvolleybalploeg van Bosnië-Herzegovina. Voor hem is zitvolleybal meer dan sport. Naast het plezier is het voor hem ook een plicht geworden om ieder jaar topprestaties te leveren. Het is zijn lust en leven. 

Safet Alibasic, geboren in 1982, is tijdens de oorlog in 1994 op een landmijn gestapt en verloor zijn been. Dat gebeurde in Lukavac. Nu woont hij in Sarajevo, waar hij getrouwd is, een gezin heeft en werkt als leidinggevende voor sportactiviteiten op een olympisch zwembad. Sinds 2001 speelt hij in de nationale selectie van Bosnië-Herzegovina. “Zitvolleybal heeft me een normaal leven teruggeven. Alles draait nu om sport in mijn leven,” zegt hij. 

Adnan Kesmer en Adnan Manko komen beiden uit Sarajevo's buitenwijk Dobrinja. Ze waren kinderen toen zijn ze tijdens de oorlog zwaar gewond geraakt zijn. Adnan Kesmer is in 1993 door een sluipschutter in zijn hoofd geraakt. Zijn linkerkant van het lichaam raakte daardoor verlamd. Hij is inmiddels hersteld, maar nog steeds heeft hij last van zijn linkervoet. In 2005 is Kesmer begonnen met zitvolleybal spelen. "Volleybal geeft me een uitlaatklep om me gezond te voelen, zowel mentaal als fysiek. En het feit dat ik ondanks mijn handicap een sport kan beoefenen, betekent veel voor mij." Adnan Manko is zijn been kwijtgeraakt door een mortiergranaat toen hij tijdens de oorlog een voetbaltoernooi speelde in Sarajevo’s buitenwijk Dobrinja. Veel van zijn voetbalmaatjes hadden nog minder geluk en zijn tijdens die bloedige mortiergranaataanval omgekomen. 

Mirza Hrustemovic, de coach van de nationale zitvolleybalploeg van Bosnië, kampt vanaf zijn tweede levensjaar met de invaliditeit. Zijn linkerbeen is nooit volgroeid, dus had hij al in het voormalige Joegoslavië extra zorg nodig, ook wat school en de sportactiviteiten betreft. Hij is in zijn jonge jaren gaan zitvolleyballen en speelde ook voor de nationale zitvolleybalploeg van Joegoslavië. De Bosnische oorlog bracht hij in Sarajevo door. Tijdens de oorlog was hij initiator van een zitvolleybalvereniging in Sarajevo. Zijn sportcarrière nam door de oorlog een andere wending en de animo, helaas met een treurige aanleiding, voor zitvolleybal groeide. Mirza werkt voor de Bosnische Radio en Televisie, is getrouwd en heeft twee kinderen. We kunnen zeggen dat Mirza Hrustemovic is de man achter het succes van de Bosnische zitvolleybalploeg.

Don't e-mail the supporters: