Ceci n'est pas un rêve

Ceci n'est pas un rêve
An Experimental film by Amos Mulder
Crowdfunding teaser: 
funded project
01
100%
€2.502
donated of €2.500
0
days to go
43
supporters

Project Information

About the project
LOCKLINE'Ceci n'est pas un rêve' is een korte beeldende film die zich afspeelt op het snijvlak van droom en realiteit.'

Toelichting regisseur Amos Mulder

Ceci n'est pas un rêve (dit is geen droom) wordt een korte beeldende film die een poëtisch surrealistisch licht werpt op een wereld waarin lang niet altijd meteen duidelijk is wat echt is en wat niet.

De titel verwijst naar het bekende schilderij van een pijp, genaamd 'ceci n'est pas une pipe' van de surrealist Magritte. Zijn schilderijen spelen met het begrip realiteit en vormen een van de inspiratiebronnen voor deze film. Een belangrijk motief in de film is de schaduw. De achtergrond daarvan ligt onder andere in de allegorie van de grot van Plato. In dat verhaal zitten mensen in een grot met hun rug tegen een manshoge muur vastgeketend met hun gezicht naar de achterwand. Op die wand zien ze schaduwen van dingen die mensen die achter de muur lopen op hun hoofd dragen. Tevens horen ze de echo's van geluiden die achter de muur vandaan komen. Het enige dat ze in hun leven zien en horen zijn de schaduwen en echo's van die werkelijkheid achter hen. Ze zullen denken dat die schaduwen en echo's de realiteit zijn. Als er iemand bevrijd wordt van zijn ketenen en zich kan omdraaien en naar buiten gaan, dan is dat in eerste instantie een pijnlijke en angstige ervaring. Na enige tijd zal hij echter aan het licht wennen en de buitenwereld gaan begrijpen.

Een andere schaduwverklaring komt van de psycholoog en psychiater Jung. Volgens hem zijn er archetypen (letterlijk: begin, bron) aanwezig in het collectief onderbewustzijn; een soort blauwdruk die elk mens bezit. Ze drukken zich uit in beelden die veelvuldig te vinden zijn in onze dromen, sprookjes en mythen. De schaduw neemt een belangrijke plaats in en staat voor de duistere kant van het onderbewuste: het is alles wat we wel zijn, maar niet willen zijn. Wil een mens een aangepast lid van de gemeenschap worden, dan zal hij de manifestaties van de schaduw moeten leren bedwingen.

Dit thema wordt in de film uitgewerkt in de vorm van een droom. De zon komt op, schaduwen en silhouetten bewegen door een surrealistische stad. Soms klinkt er muziek uit de verte, mee zwevend op een zacht briesje en speelt het licht op het beton en glas van de stad. Zoals de mensen uit de grot van Plato op weg zijn naar het licht van de wereld der ideeën, zo zoeken ook de silhouetten in de stad het licht om hen van de schaduw te verlossen. Ze worden daarbij gehinderd door de schaduwwezens die zich in allerlei vormen kunnen manifesteren en gedurende de film steeds agressiever worden. De droom verandert langzaam in een nachtmerrie vol achtervolgingswanen met bommenwerpers, een bos vol lichtjes die verdwijnen in het donker, levende reclamebillboards en schaduwen die de stad overnemen. Maar als de nood hoog is, is de redding nabij, of...? Zal de zon weer op komen en blijkt alles een boze droom geweest te zijn?

regievisie

Ik hou er van om werelden te creëren die de kijker (en mijzelf) prikkelen. Werelden waarin je even kunt verdwijnen, die de geest verruimen en de hersenen aan het werk zetten. Mijn eigen zoektocht is daarbij vaak een aanleiding, maar mijn wens is de kijker mee te nemen op die tocht en te inspireren verder te zoeken als de film is afgelopen. Daarnaast ben ik geïnteresseerd in de taal van film, de vorm. Ik onderzoek graag hoe beeld en geluid dingen losmaken in de menselijke geest, zoals bijvoorbeeld woorden en zinnen in literatuur en ritme en melodie in muziek dat op hun manier doen.

De onderwerpen realiteit en echtheid zijn met de opkomst van de virtuele parallelle wereld zeer actueel (facebook, MMORPG's, giraal geld, illusies van de commercie, augmented reality, etc.). Daarnaast zijn het thema's waar de filosofie en psychologie zich al veel langer mee bezig houden en waar ik me met belangstelling in verdiep. Het lijkt me interessant om ideeën en vragen over dit thema te vertalen naar een korte film. Ook omdat de vraag naar werkelijkheid en illusie sterk verbonden is met het medium film zelf.

In deze film wil ik een droomwereld creëren op basis van documentaire beelden. Ik ga gedurende een maand op straat in Parijs op zoek naar beelden die op associatieve wijze het verhaal vertellen en die het kunnen verrijken. Tijdens en na het draaien zullen in de montage verdere verbanden gelegd worden en zal de droom zich ontwikkelen tot de uiteindelijke film. Dit zal door toevoeging van geluid, voice over en animatie versterkt worden. Deze werkwijze heb ik bij het maken van een eerdere film, Ghost of Icarus, ook toegepast. Ik verbleef toen ruim twee weken in Berlijn en liep dagelijks over straat met een camera in de aanslag. Er was een Griekse mythe als kader, enkele basisideeën wat betreft het beeld, maar een belangrijk deel van de film is op straat ontstaan door te observeren en daarna in de montage. (bekijk de film http://vimeo.com/15249899 of de trailer http://vimeo.com/6930693). Ik wil die methode in dit project verder doorvoeren en me meer laten leiden door wat ik op straat tegenkom. Door nu tijdens de draaiperiode al te beginnen met het monteren van scènes en meer tijd te nemen op locatie, zal het verhaal de kans krijgen zich verder te ontwikkelen en is er ruimte om daarop in te springen met het draaien. Ook ga ik in deze film veel verder in het ingrijpen in de documentaire werkelijkheid van de straat middels animatie en beeldbewerking.

Tijdens de draaiperiode is het mogelijk het ontstaan van de film te volgen op http://thisisnotadream.wordpress.com

Om een film te maken is meestal veel geld nodig. Materiaal-, verblijfs- en reiskosten, kosten voor de afwerking en presentatie van een film zijn er altijd. Er zitten maanden full-time filmen, monteren, animeren en geluid maken en bewerken in een film als deze. Doordat ik veel zelf doe, kan ik de kosten laag houden door die uren voor eigen rekening te nemen. Voor het overige heb ik jullie hulp nodig. Grijp nu je kans om onderdeel van deze film te worden door te doneren! Mijn dank zal groot zijn!

Quote that inspired the maker

Ik hou er van om werelden te creëren die de kijker (en mijzelf) prikkelen. Werelden waarin je even kunt verdwijnen, die de geest verruimen en de hersenen aan het werk zetten.
Amos Mulder